Veel gestelde vragen Coaching en communicatie
Vraag: Hoe ziet een trainings-opleidingstraject van een ergocoach eruit?
In het Werkpakket Aanpak Fysieke Belasting dat in het kader van de CAO AG is uitgekomen wordt niet precies aangegeven hoe een opleidingstraject er uit moet zien. Dat hangt namelijk sterk af van de taken die jij als ergocoach. Wel staat er dat ergocoaches specifiek geschoold moeten worden, de mogelijkheid moeten krijgen om seminars en beurzen te bezoeken en geregeld bij elkaar moeten kunnen komen voor overleg. Eigenlijk zijn dat vormen van continue bijscholing. Voor de inhoud geven we een paar handvatten. In ieder geval moet je als ergocoach goed thuis zijn in het werken met alle hulpmiddelen en in alle handmatige til- en transfertechnieken. Omdat je een adviesfunctie hebt moet je meer weten en kunnen dan je collega’s. Je moet ook kunnen omgaan met moeilijke en minder alledaagse situaties. Daarnaast moet je ook weten hoe je je collega’s kunt begeleiden, adviseren, coachen, trainen etc. Een training in communicatie maakt nogal eens deel uit van de basistraining voor ergocoaches. In sommige instellingen trainen de ergocoaches zelf ook alle nieuwe collega’s en leerlingen. Dat is toch een vak apart en dan zul je ook moeten 'leren hoe je iemand iets kunt leren'. Hoeveel dagdelen training in totaal nodig zijn is niet precies te zeggen, maar met de twee dagdelen training per jaar die elke gewone zorgverlener zou moeten krijgen, red je het in elk geval niet. Er zijn voorbeelden van twee dagen en van zeven dagen of langer.
Vraag: Hoe geef ik nu goed feedback?
Als ergocoach zie ik regelmatig dingen van collega’s waar ik wat van zou willen zeggen, maar dat doe ik dan niet. Ik vind het vaak zo lastig om feedback te geven: net of ik en drempel over moet.
De meeste ergocoaches zijn echte ‘doeners’. Ze houden van aanpakken en zijn heel praktijkgericht. Dat is op zich een goede zaak, maar het blijkt wel dat deze mensen weinig feedback geven en als ze dat toch doen dat ze dat dan weinig gericht en heel algemeen geven. Collega’s krijgen vaak pas iets te horen als het fout gaat. De rest van de tijd moeten ze er van uit gaan dat ‘geen nieuws, goed nieuws’ is. Toch zie jij kennelijk wel dingen die beter zouden kunnen en je laat dus mogelijkheden voor verbetering liggen. Een echte coachende ergocoach probeert juist vaak en gericht feedback te geven. Geef daarom zowel feedback als het goed gaat als wanneer het beter zou moeten. Probeer dat heel specifiek te doen. Dus laat het niet bij een opmerking als ‘Goed zo’, maar geef aan wat er precies goed gaat of wat beter zou kunnen en vraag vooral ook wat ze er zelf van vinden. Probeer daarbij woorden te kiezen die je collega’s waarderen. Blijf je het moeilijk vinden, schrijf dan de momenten die je graag beter zou zien eens op en probeer achteraf te verzinnen wat je gezegd zou kunnen hebben. Je zult merken dat als je dat een paar keer hebt gedaan, je sneller die drempel over bent. In de sport worden deze technieken ook veel gebruikt. Je oefent dan ‘op-het-droge’ en als het echt nodig is, spring je er sneller op in.
Meer van dit soort tips kan je ook vinden in coachingsboeken zoals ‘Coachen voor Dummies’ van Marty Brounstein, 2003.
Vraag: Een collega is terug op het werk na een periode van rugklachten. Ze vraagt mij als ergocoach om advies. Hoe ga ik daarmee om?
Stimuleer mensen om hun rug te beschermen. Als ze weer terugkomen op het werk, kun je ze extra coachen om volgens de Praktijkrichtlijnen te werken en te sporten. Ook kun je helpen bij het in praktijk brengen van een individueel reïntegratieprogramma, als dat is opgesteld. Maar ken je grenzen als ergocoach. Adviezen over de behandeling of begeleiding kun je beter aan andere deskundigen overlaten.
Vraag: Ik ben sinds een jaar ergocoach, maar vind het soms knap lastig om alle vragen te beantwoorden. Ik heb wel scholing gehad, maar dat is niet genoeg, zo lijkt het.
Het is belangrijk dat je je eigen grenzen stelt. Geef aan als je het antwoord niet weet of als je je onzeker voelt. Het werken met hulpmiddelen luistert bijvoorbeeld zeer nauw en kan risico’s inhouden als het niet goed gebeurt. Maar ook los daarvan kan en hoef je niet alles te weten.Verzeker je wel van voldoende inhoudelijke steun en spreek als groep van ergocoaches in je instelling af hoe je dat regelt. Behalve collega’s op andere afdelingen, is de afdeling ergo- of fysiotherapie een goede vraagbaak voor de meer ingewikkelde vragen.Voor de meer eenvoudiger vragen is het een idee om samen met de vragensteller te zoeken naar een antwoord. Je bevordert dat je collega er bewust mee bezig is en daar ook van leert. De volgende keer zal hij of zij je wellicht minder hard nodig hebben. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat je inderdaad te weinig bagage hebt meegekregen om je lekker te voelen als ergocoach. Dat komt nog regelmatig voor.Trek aan de bel, check bij je collega ergocoaches of die dat ook vinden. Wellicht is het mogelijk elkaar te trainen, misschien is er een ergo- of fysiotherapeut die scholing kan aanbieden en wellicht is er budget om je extern bij te laten scholen.