Kleinschalig wonen: dan geen agressie meer?
Een vraag voor onze experts: "Mijn organisatie is met een omslag bezig van traditioneel naar kleinschalig wonen. Door cliënten in kleinere groepen van 6-8 personen te laten samenleven, neemt hun welbevinden toe en vermindert het probleemgedrag. Zo wordt het mij verteld, in elk geval. Mag ik dit aannemen? Want ik ben nu op mijn reguliere afdeling van 15 cliënten met gedragsproblemen maar wat vaak benauwd, laatst werd ik door tussenkomst van een collega letterlijk gered toen ik in het nauw gedreven was."
Antwoord. Er is inmiddels in Nederland onderzoek gedaan naar effecten van kleinschalig wonen. Daaruit blijkt dat zowel cliënten als verwanten over deze woonvorm meer tevreden zijn dan de reguliere afdelingen. Echter dit is tot nu toe niet terug te vinden in het verminderen van probleemgedrag. En als in die kleinschalige voorziening dan toch agressie voorkomt, sta je er eerder letterlijk alleen voor. Er zijn minder uitwijkmogelijkheden qua ruimte, het kan langer duren voor er hulp van een collega is, en behandelaars zijn soms moeilijker te bereiken. Bovendien is het moeilijker de situatie aan je collega over te geven, als bij jezelf de stoppen dreigen door te slaan. En: je kunt vaak niet meer afkijken hoe een collega zo'n situatie aanpakt. Natuurlijk is kleinschalig wonen prima, maar dit mag niet ten koste gaan van de veiligheid en training van het aanwezig personeel. In tegendeel, er valt veel voor te zeggen hierin een extra inspanning te leveren.
Ook een vraag? Stel 'm via het contactformulier op www.gezondenzeker.nl.