Niet: oog om oog, tand om tand
Stel je wordt als zorgverlener door de cliënt herhaaldelijk bespuugd, uitgescholden, of op een andere manier ongewenst bejegend. Op een gegeven moment verlies je jouw zelfbeheersing, en geef je de cliënt een oorvijg. Is dit begrijpelijk? Misschien wel. Is dit goed te praten? Absoluut niet. Wanneer je agressief bejegend wordt, mag je het nodige doen voor je eigen veiligheid. Ook als de cliënt daarmee enig risico loopt. Om een voorbeeld te geven: je wordt onverwachts de keel dichtgeknepen, je krijgt geen lucht meer. Met een verweertechniek kun je jezelf losmaken, maar door de kracht van je beweging valt de cliënt en breekt deze diens heup. Dit is heel vervelend, maar feitelijk valt je dan niet veel te verwijten, je handelde uit noodweer.
Van belang blijft dan dat je meteen daarna het nodig doet om de schade voor de cliënt te beperken, snel hulp inroepen. Ander aandachtspunt is dat je het voorval meldt en bespreekt, tenminste met je leidinggevende en de vertegenwoordiger van de cliënt. Bij een incident waarbij je onevenredig geweld gebruikt, en dit gebeurt vaak vanuit onmacht, is het zaak dit meteen te melden bij je leidinggevende. Zodat je samen kunt bezien welke herstelacties mogelijk zijn, en hoe herhaling te voorkómen is. Verzwijgen van zo'n misser is een zonde, strijdig met de beroepscode.
Op de hoogte blijven van tips over het voorkomen van en omgaan met agressie op de werkvloer in de zorg? Registreer je kostenloos bij Gezond & Zeker.