Normen voor statische belasting
Uit onderzoek blijkt dat veel zorgverleners meer dan een kwart van hun werktijd in een voorovergebogen of gedraaide houding staan te werken. Dat is lang en erg belastend. Er staat voortdurend een hoge druk op de tussenwervelschijven. Het gewicht van eigen romp, hoofd en armen is al ongeveer tweederde van je totale lichaamsgewicht (zo’n 40 kilo). De spieren moeten lang aangespannen blijven om die houding vast te houden, waardoor ze snel verkrampen. Na één minuut krijgen de meeste mensen al problemen. Je voelt dan een zeurende pijn opkomen.
Waar ligt de grens?
Bij vaststelling van de norm voor statische belasting is de (totale) duur van de houding en de exacte stand waarin dat gebeurt van belang. Bepaalde oudingen hoeven namelijk niet altijd onaanvaardbaar te zijn als ze maar een korte periode duren. Het afwisselen van houdingen is daarom belangrijk. Andere houdingen, die in eerste instantie niet zo slecht lijken, kunnen onaanvaardbaar zijn omdat ze te lang achtereen worden volgehouden.
Risicovolle houdingen
Als praktijkrichtlijn voor statische belasting geldt: niet langer dan één minuut werken met een gedraaide romp en/of met een meer dan 30 graden voor- of zijwaarts gebogen romp. Bovenstaande praktijkrichtlijn is in de praktijk van de zorg lastig toe te passen. De StatMan is een handig hulpmiddel om in praktijksituaties te bepalen welke houdingen nog wel en welke niet meer toelaatbaar zijn.