Glijden tegen de berg op
Een van de betere hulpmiddelen om til- en transferhandelingen binnen de grenzen van het bed te verbeteren is een glijzeil. Ze zijn er in allerlei soorten en maten. Ze worden ook wel roldekens, glijlakens en rollakens genoemd afhankelijk van de uitvoering (tunnel of een echt laken) en het soort materiaal, dun en glad of wat dikker en gewatteerd. Belangrijk is dat er met deze hulpmiddelen goed gelet wordt op de veiligheid van zowel de zorgvrager als de zorgverlener.
Goede techniek
De zorgverlener moet een goede techniek hanteren. Het blijkt dat veel zorgverleners toch nog te zwaar staan te duwen of te trekken, ook met een glijzeil. Ze lopen dan het risico van de regen in de drup te raken. Hun rugbelasting is dan wel minder, maar de belasting voor hun nek en schouders is hoger en veelal te hoog.
Bedhek
Zet altijd het bedhek aan de zijde waar je niet werkt omhoog en laat een glijzeil nooit slingeren in bed of op de rand van het bed. Glijzeilen zijn vaak zo glad dat de cliënt bij onvoldoende voorzorgsmaatregelen uit bed kan glijden en vallen. Gebruik ook nooit een glijzeil voor een transfer uit bed naar de rolstoel en pas op met de liggende transfers van bed naar (douche)brancard.
Type matras
Een probleem bij het gebruik van glijzeilen kan, behalve de techniek echter ook het matras zijn. De zachtere matrassoorten leveren daarbij nogal eens problemen op. De cliënt ligt dan immers in een heel licht kuiltje en er is teveel kracht nodig voor de verplaatsing. Duwen wordt dan meestal een probleem omdat je de client in het kuiltje duwt. Trekken is minder gunstig voor de je lijf maar kan soms wel, vooral als je er een steeklaken bij gebruikt. Modder niet door met dit soort problemen: de belasting is immers te hoog en er kunnen nek-schouderklachten ontstaan. Beter is dus om tevoren goed op te letten welke soort matras er gekozen wordt.