Steunkoushulpmiddelen Thuiszorg
De Praktijkrichtlijnen van verschillende branches benoemen de noodzaak van het gebruik van hulpmiddelen voor het aan- en uittrekken van steunkousen (officieel therapeutisch elastische kousen) Deze handeling is immers te zwaar om zonder hulpmiddelen uit te voeren. De hiervoor benodigde krachten zijn te fors en kunnen boven de 250 N komen.
Veranderingen per 1 januari 2003
In de vergoeding van zowel de steunkousen zelf als de hulpmiddelen is er voor de Thuiszorg sinds 1-1-2003 het een en ander veranderd. We geven dat nu beknopt weer en verwijzen voor precieze informatie naar de regelingen zelf. Sinds 1 januari 2003 meldt de Regeling Hulpmiddelen 96 in artikel 2, lid m: Uitwendige hulpmiddelen, te gebruiken bij langdurig compenseren van het functieverlies van aderen bij het transport van bloed en het functieverlies van lymfevaten bij het transport van lymfe.
Daaraan voorafgaand, op 29 november 2002, stuurde de staatssecretaris een brief met daarin het verstrekkingenbesluit voor de Regeling Hulpmiddelen 96 (kenmerk Z/VU-2334315). In die brief wordt gerefereerd aan de aanbeveling van het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) aantrekhulpen in de regelingen op te nemen. Als belangrijkste argument wordt aangevoerd dat aan-/uittrekhulpen de effectiviteit van compressietherapie ten goede komen én bovendien leiden tot kostenbesparing op de inzet van professionele hulpverlening. In de brief staat dat de aanbeveling van CvZ met deze regelingen worden overgenomen. Deze staat nu vervat in een zogenoemde 'functionele omschrijving' die uit gaat van de verloren gegane lichaamsfunctie en dat de uitwendige hulpmiddelen die dit verlies langdurig kunnen compenseren voor vergoeding in aanmerking komen.
Mogelijk maar niet vanzelfsprekend
Hiermee is zodoende de verstrekking van deze steunkoushulpmiddelen mogelijk geworden, maar nog niet vanzelfsprekend. In de brief wordt als 'bewaking' een eenduidige indicatiestelling geadviseerd. Bij een zorgvuldige indicatiestelling is vergoeding zodoende mogelijk, hoewel het gezien de aard van de omschrijving dus geen 'automatisme' is. De praktijk zal moeten leren of hiermee voldoende ruimte is gekomen voor de vergoeding van deze belangrijke hulpmiddelen.