Heupbroeken helpen
In Nederland breken ieder jaar 15.000 ouderen een heup. Een kwart van hen overlijdt binnen het jaar en een even grote groep mensen leert nooit goed meer lopen.
Dat laatste betekent dat mensen in een zeer korte tijd van een mobiele en vitale oudere kunnen veranderen in een aan huis, stoel of bed gekluisterde zorgvrager. In termen van de TilThermometer verandert zo iemand door de val van groen in oranje of rood.
De zorgverlener moet daardoor assisteren bij transfers en dagelijkse activiteiten die fysiek zwaar kunnen zijn. Het gebruik van hulpmiddelen, conform de Praktijkrichtlijnen, is dan noodzakelijk geworden.
Het is uiteraard beter de val en de breuk van de heup te voorkomen. Een van de methoden is het dragen van een heupbroek (een onderbroek met beschermende schelpen erin) door valgevaarlijke ouderen.
Onderzoeker Van Schoor promoveerde op een onderzoek naar de effectiviteit van deze heupbroeken en constateerde onderdaad een verschil in ongevalcijfers. Van Schoor moest echter voor dit onderzoek exact weten of de heupbroeken inderdaad werden gedragen en constateerde bij haar onaangekondigde bezoeken dat de heupbroeken niet trouw werden gedragen.
Na een maand droeg 61% van de valgevaarlijke ouderen de heupbroek, na zes maanden was dit 45% en na 12 maanden was dit nog maar 37%. Hoewel het dragen van de valbeschermer ook ´s nachts van belang is in verband met toilletbezoek, droeg nog geen 16% de heupbroek ook ´s nachts.
Van Schoor concludeert dat heupbroeken het breken van een heup inderdaad kunnen voorkomen, maar dat ze wél gedragen moeten worden. Extra aandacht in zin van voorlichting en begeleiding om de therapietrouw te verhogen zijn dus nodig om vallen te voorkomen.